Indianie zdjęcia

Norman H. Russell - Dwa kręgi

są dwa kręgi

krąg mężczyzn w centrum

dokoła wielkiego ogniska

w zimnym cieniu

mężczyźni mówią wiele mądrości

ustanawiają wszelkie prawa

podejmują wszystkie decyzje

a potem odwracają się do kobiet

jeśli potrząsną głowami

mężczyźni muszą zaczynać od nowa

indiańskie konie - obrazy

Tak wirują,

tak tańczą na wietrze

niepomne kruchości istnienia,

uniesione jego euforią

w szczęścia ulotnych godzinach.

Tak smutno opadają,

tak cicho życie dla życia oddają

tęsknotą otulone,

pragnące wam oddać siebie.

Bo wszystko jest jednym

i jednym jest wszystko

w cudnym kręgu życia

zamkniętym ręką Boga.

mądrość Indian Lakota

Ubóstwo jest jak pętla, która uczy nas szacunku i pokorą, do Boga i człowieka…...

Siła, bez względu na sposób ukryty, odporność rodzi…

Kiedy człowiek oddala się od natury jego serce staje się twarde…...

Istnieje wiele dobrych sposobów na podążanie szlakiem prostym jak strzała…...

Z wszystkich rzeczy, i we wszystkim, wszyscy jesteśmy krewnymi…...

Manitu wzioł garść południowego wiatru i tchoł w niego oddech tworząc w ten sposób konia…...

Naród bez historii jest jak wiatr w trawie…...

Dotykać ziemi gołymi stopami to mieć harmonię z naturą…...

Spójrz na starszych ludzi, oni są warci swojego starego wieku; widzieli wiele dni, doświadczyli siebie, z pomocą Wielkiego Ducha, osiągnęli, podeszły, dojrzały wiek. W tym ...

Czarny Łoś

Wielki Duchu, mój Ojcze, na całym świecie oblicza wszystkich istot są podobne.., spójrz na niezliczone twarze swoich dzieci, z dziećmi w swych ramionach, by mogły stawić cz...

 Czarny Łoś

Rdzenny Amerykanin łączył swą dumę z pokorą. Wierzył on głęboko w milczenie – znak doskonałej równowagi. Milczenie jest absolutna równowagą, równowagą ciała, umysł...

Człowiek, który utrzymuje swoją osobowość zawsze spokojną i nie wstrząsaną przez burze istnienia, reprezentuje idealna postawę życiową i idealne zachowanie…...

native americans spiritual music

Joseph Bruchac - Przyjaciel Indian

Pewnego dnia człowiek

uważany za przyjaciela Indian

mówił Czerwonemu Kubrakowi

o dobrych stosunkach

jakimi się cieszą Senekowie

z białymi sąsiadami.

Czerwony Kubrak wziął go

nad rzekę i zaproponował

by usiedli razem

na kłodzie przy strumieniu.

Kiedy usiedli

Czerwony Kubrak przysunął się bliżej

mężczyzny i powiedział mu: "Posuń się".

Mężczyzna przesiadł się, ale Czerwony

Kubrak przysunął się znowu.

"Przesuń się" - powiedział.

Trzy razy to powtarzali

aż człowiek ten siedział

na końcu kłody tuż nad wodą.

Wtedy jeszcze raz usłyszał: "Posuń się".

"Ale jeśli się przesunę

to wpadnę do wody!"

bronił się mężczyzna,

chwiejąc się na krawędzi.

Na to Czerwony Kubrak odrzekł:

"No widzisz, a wy biali

każecie nam się jeszcze przesuwać,

gdy już nie ma dokąd pójść".

indian flute song

modlitwa konia :(

Duke Redbird - Małżeństwo

Żaden kapłan nie powiedział jej, że jest moja,

żadna obrączka nie przywiązała jej do mnie,

żadna ceremonia nie uświęciła jej duszy,

żaden dokument nie oglądał jej imienia.

A przecież

Kochające ręce przyszywały paciorki na moich mokasynach

błyszczące oczy witały mnie po polowaniu,

czułe pieszczoty układały moją duszę do snu,

ciche słowa szeptały mi, że byłem dzielny.

Dlatego że -

Wielki Duch dostrzegł jej dobroć

jego głos przywiódł ją do mnie

nasza Matka Ziemia przyjęła nas oboje,

z ich błogosławieństwem staliśmy się jednym

unbound Native Americans= r. robertson

indian flute song

Carol Snow - Bicie bębna

Posłuchaj...

Tam! Nie słyszysz?

Wyjdź z zatłoczonego miasta

Do siedliska orłów

Może wtedy usłyszysz.

Bądź cicho choć raz,

Przestań mielić

swym nieokiełznanym jęzorem.

Zdejm nierdzewne łapy

Z uszu swego serca

I słuchaj.

indian flute song

Bob Bacon - * * * ( Nie chcę umierać jak biały człowiek... )

Nie chcę umierać jak biały człowiek
Zaplombowany samotnie w metalowej skrzynce -
Niewinnej i sterylnej - z ostatnim oddechem
W ciemnym garniturze, w białej koszuli, krawacie, skarpetkach i 
lakierkach.
Dajcie mi pokarm, bym mógł się pożywić w mej podróży,
A nie ubierajcie mnie jak na wystawę sklepową.
Nie siedźcie przy mnie w swej całej dostojności
Udając że tego się właśnie potrzebuje.
To tylko śmierć, kolejne przeistoczenie w kręgu
Mej wędrówki. To nie jest koniec mój przyjacielu,
Lamentujący w ciemności od rana...

Początek w końcu ma swoje korzenie.
Nikt nie położył kamiennego nagrobka na mnie,
Tu spoczywa tylko moje ciało.
Mój duch wędruje wśród przyjaciół, którzy mnie kochają.
Koniec?
Mój przyjacielu, odpowiedź musi brzmieć “nie”.

words of blood deeds of fire r. robertson

Śpiew o życiu i śmierci

AZTEKOWIE 

Czy odejdę, jak umierają kwiaty? 

Czy bez śladu zniknie kiedyś moje imię? 

Czy nie pozostanie nic ze mnie na ziemi? 

Nawet kwiaty, nawet śpiewy! 

Co moje serce ma począć? 

Czy na próżno przychodzimy żyć, na próżno wschodzimy na ziemi? 

* 

Przychodzimy tylko spać, przychodzimy tylko śnić: 

To nieprawda, to nieprawda, że na ziemię przychodzimy żyć. 

Przychodzimy się przemieniać wiosną w trawy: 

Nasze serca zaczynają się zielenić i otwierać swoje korony, 

Kwiatem jest to nasze ciało: kwiatów kilka daje i usycha. 

* 

Och, po raz drugi nie ma powrotu na ziemię, 

O, władcy Cziczimeków! 

Bądźmy szczęśliwi! 

Czy kwiaty kto z sobą zabiera do krainy śmierci? 

Wypożyczono nam je, nic więcej. 

Prawdą jest to, że odchodzimy. 

Porzucamy kwiaty, śpiewy i ziemię. 

Prawdą jest to, że odchodzimy. 

* 

Jeżeli tylko tutaj, na ziemi, 

Są kwiaty i śpiewy, 

Niech będą naszym bogactwem, 

Niech będą naszą ozdobą, 

Cieszmy się nimi. 

* 

Ach, gdyby można żyć zawsze! 

Ach, gdyby nie trzeba umierać! 

Żyjemy z sercem rozdartym, 

Z hukiem w nas biją piorunu, 

Nadzorowani i napastowani 

Żyjemy z sercem rozdartym. 

Musimy cierpieć. 

Ach, gdyby można żyć zawsze! 

Ach, gdyby nie trzeba umierać! 

Przedruk za: Stolarek Zbigniew [wybór i przekład]: „Czerwone oczy maski. Murzyńskie, eskimoskie, indiańskie, polinezyjskie teksty poetyckie”; Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa 1962 r. 

modlitwa wilka..

Śpiew wojenny Dakotów

Miałem się 

Za wilka. 

Ale nic nie jadłem 

I dlatego 

Nie mogę ustać 

Na nogach. 

Miałem się 

Za wilka, 

Ale 

Sowy 

Pohukują 

I 

Boję się nocy. 

Przedruk za: Stolarek Zbigniew [wybór i przekład]: "Czerwone oczy maski. Murzyńskie, eskimoskie, indiańskie, polinezyjskie teksty poetyckie"; Wydawnictwo "Iskry", Warszawa 1962 r. 

http://www.twilightrpg.fora.pl/to-my,53/wiersze-i-piesni-indianskie,358.html

pamiętamy...

We remember-

pamiętamy

blade dłonie

zbrukane w szkarłatnej krwi.

We remember-

pamiętamy

cmentarz tatanki

co w świetle księzyca lśni.

We remember-

pamiętamy

w oczach gwiazdy błyszczące

ziemię obmywające.

We remember-

pamiętamy

przysięgi zdeptane

łono matki rozorane.

Śpiew o ciemnościa

IROKEZI

Czekamy w ciemnościach! 

Chodźcie wszyscy, którzy nas słyszycie, 

pomóżcie nam w nocnej podróży: 

znikąd słońce teraz nie świeci, 

znikąd gwiazda teraz nie błyszczy. 

Chodźcie, pokażcie nam drogę: 

noc jest nam niechętna, 

zamyka powieki. 

Księżyc o nas zapomniał. 

Czekamy w ciemnościach. 

Przedruk za: Stolarek Zbigniew [wybór i przekład]: „Czerwone oczy maski. Murzyńskie, eskimoskie, indiańskie, polinezyjskie teksty poetyckie”; Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa 1962 r. 
http://www.twilightrpg.fora.pl/to-my,53/wiersze-i-piesni-indianskie,358.html

FIRST NATIONS ( LAKOTA PEOPLE ) ♥ Heartbreaking ♥

Śpiew po bitwie

Śpiew po bitwie (Dakotowie)

Kiedy młodzi przechodzili, 

Szukałem go wzrokiem. 

Znów jestem pełen zdumienia, 

Że odszedł. 

Jest w tym coś, 

Z czym się nie mogę pogodzić. 

Puszczyki pohukują w moją stronę. 

Puszczyki pohukują w moją stronę. 

Tyle tylko słyszę 

W życiu. 

Wilki wyją w moją stronę. 

Wilki wyją w moją stronę. 

Tylko tyle słyszę 

W życiu. 

Przedruk za: Stolarek Zbigniew [wybór i przekład]: „Czerwone oczy maski. Murzyńskie, eskimoskie, indiańskie, polinezyjskie teksty poetyckie”; Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa 1962 r. 

Śpiew o orle

Śpiew o orle 

Szerokimi, 

Coraz szerszymi kręgami 

Przepływa cień ptaka Kawy 

Po tym miejscu prerii 

Kędy moja droga. 

Patrzę 

Za ptakiem. 

Kawa do mnie woła. 

Skosem się kładzie na skrzydłach 

I znika. 

Szerokimi, Coraz szerszymi kręgami 

Orzeł krąży ponad drzewem, 

Krąży ponad swoim gniazdem, 

Czuwa. 

Naraz się krzykiem odzywa. 

Rozległym kręgiem płynie jego krzyk, 

Daleko się toczy 

Na przestrogę wrogowi 

W tym całym kręgu. 

Przedruk za: Stolarek Zbigniew [wybór i przekład]: „Czerwone oczy maski. Murzyńskie, eskimoskie, indiańskie, polinezyjskie teksty poetyckie”; Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa 1962 r 

hunting wolf

Hymn do Ptaka Grzmotu

Hymn do Ptaka Grzmotu  (Nawahowie)

W Tsegihi, 

W domu postawionym ze świtu, 

w domu postawionym ze zmierzchu, 

w domu postawionym z posępnej chmury, 

w domu postawionym z deszczu i mgły, z pyłku kwiatów, z szarańczy 

gdzie czarna mgła przesłania wejście 

— do ścieżki prowadzi tam tęcza 

gdzie na szczycie, wysoko, zygzaki błyskawic, 

o, bóstwo w pełni męskich sił! 

Zejdź ku nam w mokasynach z czarnych chmur, 

zejdź ku nam w nagolennikach, w koszuli, z włosami z czarnych chmur, 

zejdź ku nam z myślą owitą w czarne chmury. 

Zleć ku nam z posępnym grzmotem ponad nami, 

zleć ku nam z chmurą, co powstała u twych stóp, 

zleć ku nam z ciemnością, co powstała z czarnej chmury na twej głowie, 

z zygzakami błyskawic, co tam w górze huczą na twej głowie, 

zleć ku nam z tęczą, co tam w górze rozwieszona na twej głowie, 

z ciemnością, co powstała z czarnych chmur na twych skrzydłach, 

zleć ku nam z odległą ciemnością, co powstała z deszczu i mgły na krańcach twych skrzydeł, 

zleć ku nam z zygzakami błyskawic, z tęczą rozwieszoną tam w górze na krańcach twych skrzydeł. 

Zejdź ku nam z bliską już ciemnością, co powstała z czarnych chmur, z deszczu i mgły. 

Zejdź ku nam z ciemnością na ziemi. 

Oto pragnę, żeby się woda spieniła nad korzonkami wysokiego zboża. 

Na twoją cześć złożyłem ofiarę, 

dla ciebie przygotowałem ogień, który płonie. 

O, pokrzep moje stopy, 

pokrzep moje członki, moje ciało, mojego ducha, mój głos, pokrzep je. 

Oddal dzisiaj ode mnie swój urok, 

oddal ode mnie swój urok. 

Wziąłeś go daleko ode mnie, 

już wyrwany jest ze mnie, 

zaniosłeś go daleko ode mnie. 

Na szczęście ozdrowiałem, 

na szczęście odzyskuję rześkość, 

moje oczy odzyskują siłę, 

do głowy napływa mi rześkość, 

nowa: siła zwraca mym członkom życie, 

słyszę nowymi uszami. 

Na szczęście urok oddalony ode mnie, 

na szczęście idę, idę wolny od udręk, idę 

z światłem w sercu, idę radosny. 

Chcę obfitości posępnych chmur, 

chcę obfitości traw, 

obfitości kwiatowych pyłków, obfitości rosy. 

Oby na szczęście biała pszenica 

szła z tobą aż po krańce ziemi, 

oby na szczęście piękna żółta pszenica, 

piękna niebieska pszenica wszelkich odmian, 

rośliny wszelkich rodzajów, dobra i drogocenności wszelkich rodzajów 

szły z tobą aż po krańce ziemi. 

Oby na szczęście ci towarzyszyły przed tobą, 

za tobą, pod tobą, nad tobą, wokół ciebie, oby ci towarzyszyły na szczęście. 

Obyś tak mógł wypełnić swoje dzieło. 

Wtedy szczęśliwy starzec obróci ku tobie wzrok, 

szczęśliwa stara kobieta będzie na ciebie patrzeć, 

młodzieńcy i dziewczęta będą na ciebie patrzeć, 

dzieci będą na ciebie patrzeć, 

wodzowie będą na ciebie patrzeć, 

szczęśliwi obrócą ku tobie wzrok rozchodząc się na wszystkie strony, 

szczęśliwi będą na ciebie patrzeć zbliżając się do nowych domów. 

Niech ścieżką pokoju wiodą drogi z ich domów, 

niech wszyscy wrócą szczęśliwie. 

Idę w błogości, 

z błogością przede mną, tak idę, 

z błogością za mną, idę, 

z błogością nade mną i dokoła mnie, idę. 

Skończyło się wszystko na błogości, skończyło 

się wszystko na błogości! 

Przedruk za: Stolarek Zbigniew [wybór i przekład]: „Czerwone oczy maski. Murzyńskie, eskimoskie, indiańskie, polinezyjskie teksty poetyckie”; Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa 1962 r. 

modlitwa indiańska

kroki

postawiłem stopę na ziemi 

wzięła jej odbicie 

błoto wylazło między palcami 

dałem oczy jastrzębiowi 

wziął mój wzrok 

i wypełnił słońcem oczodoły 

postawiłem żółwia na nogi 

przestał się kręcić bezradnie 

i ruszył do rzeki 

upolowałem jelonka w puszczy 

i pobłogosławiłem strzałę 

nakarmi żonę i dzieci 

słuchałem pieśni śpiewaka 

on śpiewał 

o dawnych czasach 

zbierałem czerwone poziomki na łące 

pierwszy owoc wiosny 

zima puściła 

czekałem na wiatr z zachodu 

nadciągnął ze wzgórza 

i przykrył me kości 

tłumaczenie Marek Maciołek; przedruk za „Droga pokoju Indian Hopi i inne tradycje” Marii Głowackiej

native american prayer